నా సాహిత్యవీధి

 అస్తమించిన జ్ఞానభాస్కరుడు గుజ్జుల నర్సయ్య🙏🙏🙏🙏🙏 పరిచయం అక్కరలేని ధన్యజీవి.  ఆ మహోన్నత వ్యక్తి మా ఊరి(ఖిలాషాహపురం) నుండి జాతీయస్థాయికి ఎదిగిన ఉత్తమ అధ్యాపకులు వక్త నాయకుడు హిందూ ధర్మం మర్మం విప్పి మానవీయ ధర్మంగా ప్రబోధించిన జ్ఞాని.. తపస్వి .. నిరాడంబరుడు. వారితో గత నాలుగు దశాబ్దాలుగా సాన్నిహిత్యం కలిగి ఉండడం నా అదృష్టం. మా యువసాహితీ కళాసమితి ఖిలాషాహపురం గౌరవ అధ్యక్షులుగా వారు,  అధ్యక్షునిగా నేను మా మిత్రబృందం కలిసి నిర్వహించిన సాహిత్య సుగంధాలు ఎప్పటికీ వాయువీధిలో విహరిస్తూనే ఉంటాయి. ఆ మంచితనం నిరంతర మందహాసం కోటికొక్కరిలో కూడా కన్పించదు. భౌతికంగా లేకపోయినా ఆయన పంచిన జ్ఞానకిరణాలు ప్రతి ప్రభాతంలోనూ వెలుగులు నింపుతూనే ఉంటాయి. అశ్రునయనాలతో మా నర్సన్నకు శ్రద్ధాంజలి 🙏

 అడుగు తీసి  అడుగెయ్యాలంటే అదేదో బూచి ఆపత్కాలంలో అందించే ఆపన్నహస్తానికీ అదే అదృశ్య నిషి మనిషి మనిషికి  ఇప్పుడు కొత్త కొత్త  వైద్య సరిహద్దులు  ప్రకృతిని  పరిహసించిన ఫలితం  మనిషిని  వెంటాడుతున్న ఆధునిక రోగం కాలగమనంలో  జీవజాలాన్ని ముంచెత్తనున్న విషవాహిని

 చీకటి దుప్పటి  కప్పుకున్న రాత్రి  నిశ్శబ్దాన్ని శ్వాసిస్తున్న నగరం నాగరికత  మూల్గుతూ ప్రవహిస్తూ మురుగుకొంగు మాటున మూసీనది ఒక ముసలికుక్క రోదన గుడ్లగూబ అరుపు హాస్పిటల్ వైపు పరుగెత్తెే అంబులెన్స్ అప్పుడే బయల్దేరిన గస్తీపోలీసు వాహనం భయం భయం భయం అలికిడి లేకుంటే అంతటా ఆవహించేది భయమే!

నడుస్తున్న సమాజం నడిబొడ్డున పరిహాసం పేదరికపు బతుకులపై ప్రేమవర్షం కుండపోత గతించిన రోజుల్లోని గాయాలకు లేపనం అందనిద్రాక్షగుత్తుల ఆకర్షక పథకాల పరంపర చేపకోసం వేసే కమ్మని ఎర పేదలబతుకులు ఇంకా ప్రయోగశాలలే!  

చదువుల ఒడి బడి ఆగం ఆగం రేపటి పౌరుల దశ దిశ వెతుక్కుంటోంది కరోనావిలయంతో విలవిలలాడుతోంది బాల్యం అదృశ్య పాఠాల అయోమయ తతంగం పేదబాలలను వెక్కిరిస్తుంటే విధి నిర్వహణలో వెలవెలబోతున్న పంతులు చదువుల చెట్టు మళ్లీ  చిగురించేదెప్పుడో! పిల్లలు పిట్టలై  ఆ తరుశాఖల్లో తిరుగాడేదెప్పుడో!

అమ్మంటే ప్రాణం   నరాల్లో వహించే జీవం  ఊహల మేఘాలను చూపిస్తూ బతుకు బువ్వను తినిపించిన అమృత హస్తం కాలపు ప్రవాహంలో కనిపించని అభయ హస్తం   అమ్మా! నీ కమ్మని పిలుపు మళ్లీ వినాలి *    *   *   * నీ రూపం నా గుండె గుడిలో   మూలవిరాట్టు   నీ జ్ఞాపకం నా హృదయ లయలో జీవనాదం నీ దీవెన నా జీవనయానంలో గమించే చేతనచక్రం  అమ్మా! నీ కమ్మని పిలుపు మళ్ళీ వినాలి  *   *    *    * కష్టాల కడలి ముంచెత్తిన ప్పుడల్లా   నీవిచ్చి వెళ్లిన ఆత్మస్థైర్యం తీరమై అక్కున చేర్చుకుంటుంది విషాదం విషమై బుసకొట్టినప్పుడల్లా నీవందించిన ఆనందం అమృతమై వర్షిస్తుంది దైన్యం చీకటిలా నన్నలుముకున్న ప్పుడల్లా  ధైర్యమై నీ రూపం వెన్నుతడుతుంది   అమ్మా! నీ కమ్మని పిలుపు మళ్లీ వినాలి  *   *   *   * నా పంచేంద్రియల జ్ఞానం నీవే వాక్కుకు ఆధారం నీవే   నవనాడుల్లో చైతన్యస్రవంతి వి నీవే  పలికే ప్రతి భావానికి అక్షరమైన ఆధారం నీవే నా మునివేళ్ళు అక్షరాలు దిద్దుతున్నప్పుడు ...